Ο ψυχολόγος Mikhail Khors υποστηρίζει ότι ο φόβος των νέων για τα τηλεφωνήματα συνδέεται με την υπερβολική έμφαση στα «προσωπικά όρια» και την κυριαρχία της επικοινωνίας μέσω μηνυμάτων
Ο φόβος πολλών νέων ανθρώπων απέναντι στα τηλεφωνήματα πηγάζει από μια βαθιά ριζωμένη πεποίθηση για την απαραβίαστη φύση των προσωπικών ορίων και από τη συνήθεια της επικοινωνίας κυρίως μέσω γραπτών μηνυμάτων, εξήγησε ο ψυχολόγος, διδάκτωρ ψυχολογίας, συγγραφέας και τηλεοπτικός παρουσιαστής Mikhail Khors σε συνέντευξή του στο Pravda.Ru.
Ο ψυχολόγος σημείωσε ότι τα τελευταία χρόνια η ιδέα της απόλυτης μη παραβίασης των προσωπικών ορίων έχει εδραιωθεί όλο και περισσότερο στον δημόσιο λόγο.
Με τη δια ζώσης επικοινωνία να μειώνεται και την επικοινωνία μέσω μηνυμάτων να κυριαρχεί, οι νέοι συνηθίζουν να απαντούν όταν τους βολεύει.
Έτσι, ένα τηλεφώνημα αρχίζει να εκλαμβάνεται ως εισβολή και διατάραξη του άνετου τρόπου επικοινωνίας τους.
«Στους νέους διδάσκεται ότι τα προσωπικά όρια είναι ιερά και ότι η παραβίασή τους θεωρείται τοξική. Ταυτόχρονα, επικοινωνούν όλο και λιγότερο πρόσωπο με πρόσωπο, κυρίως ανταλλάσσουν μηνύματα και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να απαντήσουν.
Επομένως, ένα τηλεφώνημα θεωρείται εισβολή, μια προσπάθεια να αποσπαστεί η προσοχή τους και να παραβιαστούν τα όριά τους. Αυτή η στάση διαμορφώνεται από το διαδίκτυο, τους bloggers και συχνά από τους ίδιους τους γονείς», εξήγησε ο Khors.
Πρόσθεσε ότι αυτή η νοοτροπία δημιουργεί ευαισθησία όχι μόνο στα τηλεφωνήματα αλλά και σε κάθε μορφή στενής αλληλεπίδρασης, ακόμη και στις οικογενειακές σχέσεις!
Τόνισε ότι η έννοια των ορίων συχνά δεν εξετάζεται κριτικά και γίνεται αποδεκτή ως απόλυτη αλήθεια.
«Όταν η ιδέα ότι τα προσωπικά όρια δεν πρέπει ποτέ να παραβιάζονται γίνεται βαθιά ριζωμένη πεποίθηση, τότε δεν είναι μόνο το τηλεφώνημα που γίνεται επώδυνο. Το ίδιο μπορεί να συμβεί με έναν σύζυγο ή ένα παιδί, επειδή η οικογενειακή ζωή προϋποθέτει συνεχή υπέρβαση ορίων.
Αν κάθε τέτοια υπέρβαση χαρακτηρίζεται τοξική, δημιουργείται αναπόφευκτα ένταση και τελικά υπονομεύεται η σχέση», υπογράμμισε.
Ο ψυχολόγος σημείωσε ότι για να ξεπεραστεί αυτός ο φόβος, είναι σημαντικό να επανεξεταστεί κριτικά η ίδια η έννοια της «εισβολής» στα όρια των άλλων. Πρότεινε να αναρωτηθεί κανείς γιατί δεν μπορεί να τηλεφωνήσει σε κάποιον και να εξετάσει συστηματικά τα επιχειρήματά του.
«Πρέπει να ρωτήσετε τον εαυτό σας γιατί δεν μπορείτε να εισβάλετε στον προσωπικό χώρο κάποιου και να προσπαθήσετε να απαντήσετε γραπτώς. Συνήθως τα επιχειρήματα καταλήγουν σε έναν κλειστό κύκλο: είναι λάθος γιατί είναι κακό και είναι κακό γιατί είναι λάθος.
Όταν κάποιος αντιληφθεί αυτή τη λογική πλάνη, αρχίζει να βλέπει την κατάσταση διαφορετικά. Τα προσωπικά όρια δεν έχουν σαφώς καθορισμένη γραμμή - δεν είναι γνωστό εκ των προτέρων πού βρίσκονται· καθορίζονται πάντα μέσα στην αλληλεπίδραση.
Η υπέρβασή τους δεν είναι από μόνη της απαράδεκτη· είναι θέμα συμφωνίας μεταξύ των ανθρώπων», εξήγησε.
Πρόσθεσε επίσης ότι στο επαγγελματικό περιβάλλον ο φόβος συχνά υποχωρεί φυσικά όταν κάποιος έρχεται αντιμέτωπος με την ανάγκη να εξασφαλίσει τα προς το ζην.
Αν το εισόδημα και η επαγγελματική σταθερότητα εξαρτώνται άμεσα από κλήσεις και επικοινωνία, τότε η στάση απέναντι στην «εισβολή» αναθεωρείται πιο γρήγορα, καθώς αναδύεται προσωπική ευθύνη για τις συνέπειες.
www.bankingnews.gr
Ο ψυχολόγος σημείωσε ότι τα τελευταία χρόνια η ιδέα της απόλυτης μη παραβίασης των προσωπικών ορίων έχει εδραιωθεί όλο και περισσότερο στον δημόσιο λόγο.
Με τη δια ζώσης επικοινωνία να μειώνεται και την επικοινωνία μέσω μηνυμάτων να κυριαρχεί, οι νέοι συνηθίζουν να απαντούν όταν τους βολεύει.
Έτσι, ένα τηλεφώνημα αρχίζει να εκλαμβάνεται ως εισβολή και διατάραξη του άνετου τρόπου επικοινωνίας τους.
«Στους νέους διδάσκεται ότι τα προσωπικά όρια είναι ιερά και ότι η παραβίασή τους θεωρείται τοξική. Ταυτόχρονα, επικοινωνούν όλο και λιγότερο πρόσωπο με πρόσωπο, κυρίως ανταλλάσσουν μηνύματα και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να απαντήσουν.
Επομένως, ένα τηλεφώνημα θεωρείται εισβολή, μια προσπάθεια να αποσπαστεί η προσοχή τους και να παραβιαστούν τα όριά τους. Αυτή η στάση διαμορφώνεται από το διαδίκτυο, τους bloggers και συχνά από τους ίδιους τους γονείς», εξήγησε ο Khors.
Πρόσθεσε ότι αυτή η νοοτροπία δημιουργεί ευαισθησία όχι μόνο στα τηλεφωνήματα αλλά και σε κάθε μορφή στενής αλληλεπίδρασης, ακόμη και στις οικογενειακές σχέσεις!
Τόνισε ότι η έννοια των ορίων συχνά δεν εξετάζεται κριτικά και γίνεται αποδεκτή ως απόλυτη αλήθεια.
«Όταν η ιδέα ότι τα προσωπικά όρια δεν πρέπει ποτέ να παραβιάζονται γίνεται βαθιά ριζωμένη πεποίθηση, τότε δεν είναι μόνο το τηλεφώνημα που γίνεται επώδυνο. Το ίδιο μπορεί να συμβεί με έναν σύζυγο ή ένα παιδί, επειδή η οικογενειακή ζωή προϋποθέτει συνεχή υπέρβαση ορίων.
Αν κάθε τέτοια υπέρβαση χαρακτηρίζεται τοξική, δημιουργείται αναπόφευκτα ένταση και τελικά υπονομεύεται η σχέση», υπογράμμισε.
Ο ψυχολόγος σημείωσε ότι για να ξεπεραστεί αυτός ο φόβος, είναι σημαντικό να επανεξεταστεί κριτικά η ίδια η έννοια της «εισβολής» στα όρια των άλλων. Πρότεινε να αναρωτηθεί κανείς γιατί δεν μπορεί να τηλεφωνήσει σε κάποιον και να εξετάσει συστηματικά τα επιχειρήματά του.
«Πρέπει να ρωτήσετε τον εαυτό σας γιατί δεν μπορείτε να εισβάλετε στον προσωπικό χώρο κάποιου και να προσπαθήσετε να απαντήσετε γραπτώς. Συνήθως τα επιχειρήματα καταλήγουν σε έναν κλειστό κύκλο: είναι λάθος γιατί είναι κακό και είναι κακό γιατί είναι λάθος.
Όταν κάποιος αντιληφθεί αυτή τη λογική πλάνη, αρχίζει να βλέπει την κατάσταση διαφορετικά. Τα προσωπικά όρια δεν έχουν σαφώς καθορισμένη γραμμή - δεν είναι γνωστό εκ των προτέρων πού βρίσκονται· καθορίζονται πάντα μέσα στην αλληλεπίδραση.
Η υπέρβασή τους δεν είναι από μόνη της απαράδεκτη· είναι θέμα συμφωνίας μεταξύ των ανθρώπων», εξήγησε.
Πρόσθεσε επίσης ότι στο επαγγελματικό περιβάλλον ο φόβος συχνά υποχωρεί φυσικά όταν κάποιος έρχεται αντιμέτωπος με την ανάγκη να εξασφαλίσει τα προς το ζην.
Αν το εισόδημα και η επαγγελματική σταθερότητα εξαρτώνται άμεσα από κλήσεις και επικοινωνία, τότε η στάση απέναντι στην «εισβολή» αναθεωρείται πιο γρήγορα, καθώς αναδύεται προσωπική ευθύνη για τις συνέπειες.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών